Προβολή ντοκιμαντέρ στο άλσος

21 09 2018

«You ‘ll soon be here»

Ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την τουριστικοποίηση της Λισσαβώνας, υποτιτλισμένο από τη Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου, διάρκεια 37 λεπτά

 

Τετάρτη 26/9 στις 20:30, στη στρογγυλή πλατεία, δίπλα από το γήπεδο μπάσκετ.

*Θα ακολουθήσει συζήτηση

Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου

 

Trailer:

Advertisements




Προβολή ντοκιμαντέρ στο άλσος

14 09 2018

«Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών»

Τετάρτη 19/9 στις 20:30, στη στρογγυλή πλατεία, δίπλα από το γήπεδο μπάσκετ.

Ένα ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία του Ξενοφώντα Βαρδαρού και του Γιάννη Ξύδα, για τη συλλογική μνήμη. Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ για την ΕΑΜική Αντίσταση την περίοδο της Κατοχής στην Αθήνα (1941 – ’44). 14 αφηγήσεις. 14 ιστορίες. Ενας λαός ενάντια στους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές και στους ντόπιους συνεργάτες τους.

Με αφετηρία τις μαρτυρίες ανθρώπων που έλαβαν μέρος στην Αντίσταση, το ντοκιμαντέρ «Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών» επιχειρεί να ρίξει φως σε γνωστές και άγνωστες ιστορίες του αγώνα τους, όπως αυτές διαδραματίστηκαν μέσα στις συνοικίες της Αθήνας. Οι πρωταγωνιστές συνθέτουν ένα μωσαϊκό εμπειριών, αγώνων και προσδοκιών για το πώς επέλεξαν να συγκρουστούν με την ηττοπάθεια και τη συνεργασία με τον ναζισμό-φασισμό.

*Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη

Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου


Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Ξενοφώντας Βαρδαρός, Γιάννης Ξύδας
Έρευνα – Σενάριο: Γιάννης Ξύδας
Αφήγηση: Ρήγας Αξελός
Δ/νση φωτογραφίας – Μοντάζ: Ξενοφώντας Βαρδαρός
Ηχοληψία – Μιξάζ: Ανδρέας Γκόβας
Πρωτότυπη μουσική: drog_A_tek
Κάμερα: Ξενοφώντας Βαρδαρός, Χρήστος Πανάγος
Μετάφραση – Υποτιτλισμός: Ηλίας Διάμεσης
Γραφιστική επιμέλεια: Κώστας Μηναϊδης

Υπεύθυνη επικοινωνίας – Απομαγνητοφωνήσεις: Σέβη Σαλαγιάννη
Παραγωγή: Ομάδα Συλλογική Μνήμη

Εμφανίζονται και διηγούνται προσωπικές ιστορίες 14 μαχητές και οι μαχήτριες του ΕΛΑΣ :

Βαλιμίτης Δημήτρης
Βοσκοπούλου Κουβά Μαρία
Ζαμάνος Στέλιος
Ζαχαρίας Μάνος
Κατιμερτζής Γιώργος
Μαραγκουδάκης Κώστας
Μπαλάνος Νίκος
Νικηφοράκης Ζάχος
Νικολάου Έλλη
Ντερμιτζόγλου Βαγγέλης
Παπαδημητρίου Γιώργος
Πετροπούλου Ζωή
Σφακιανάκης Νίκος
Σαββατιανού Ελένη

 





Ανοιχτή συνέλευση

1 09 2018

Όπως την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, ανοιχτή συνέλευση και «πρωινός» καφές στο Άλσος Παγκρατίου…

Κυριακή 2 Σεπτέμβρη στις 12:00

στη στρογγυλή πλατεία δίπλα στο γήπεδο μπάσκετ





Αναβολή του γλεντιού στο Άλσος

26 06 2018

Το γλέντι με την Καίτη Κουλλιά που ετοιμάζαμε για σήμερα, από κοινού με την Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου, αναβάλλεται λόγω του βροχερού καιρού…

Έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά για τη νέα ημερομηνία, που θα οριστεί όταν επιστρέψει η αιθρία!





21 06 2018





Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους Έγκλειστους Μετανάστες | Παρ. 15/6 19:00

14 06 2018

Οι 8 Μετανάστες της Πέτρου Ράλλη Ελεύθεροι…ή μήπως οχι;

Λίγα λόγια σχετικά με την καταδίκη των 8…

Την Τετάρτη 23/5 ολοκληρώθηκε η δίκη των 8 Αλγερινών μεταναστών οι οποίοι είχαν συλληφθεί στις 30/5/2017 έπειτα από επίθεση που δέχτηκαν στα κελιά τους στην Πέτρου Ράλλη από μπάτσους. Ο σκοπός της επίθεσης ήταν η καταστολή της διαμαρτυριας τους για την πολύμηνη κράτηση τους επειδή δεν είχαν χαρτιά. Οι 8 μετανάστες κρίθηκαν ένοχοι για στάση κρατουμένων και πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, παρόλο που η εισαγγελέας έκρινε αναξιόπιστες τις μαρτυρίες των μπάτσων (Μπαρμπαλιάς, Δημητρίου, Καραγιάννης, Αλεξόπουλος) και πρότεινε την αθώωση των κατηγορουμένων (2 από τις 3 δικαστές καταψήφισαν την πρόταση της εισαγγελέως). Η ποινή που επιβλήθηκε στους επτά από τους οκτώ είναι 3 χρόνια και 1 μήνα φυλάκισης ενώ στον όγδοο 3 χρόνια και 2 μήνες με την επιπλέον κατηγορία της παράνομης οπλοκατοχής (ένας μεντεσές που βρέθηκε κάτω από το στρώμα του μετά τον βαρύ τραυματισμό και τη σύλληψη του). Οι μετανάστες αποφυλακίστηκαν, καθώς οι ποινές επιβλήθηκαν με τριετή αναστολή, με την προϋπόθεση της εποπτείας από επιμελητή κοινωνικής αρωγής και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Θεωρούμε την απόφαση αυτή αρνητική καθώς, παρόλο που οι 8 είναι προσωρινά αποφυλακισμένοι, δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν χαρτιά τα οποία να «νομιμοποιούν» την παρουσία τους στην χώρα. Η απόφαση αυτή αφήνει αρνητική παρακαταθήκη γενικότερα για την διαχείριση των μεταναστ(ρι)ών από το κράτος. Μία απλή και καθημερινή διαμαρτυρία μεταναστών προκειμένου να μάθουν στοιχεία για την πορεία της διοικητικής τους κράτησης βαφτίστηκε στάση. Έτσι γίνεται σαφές το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το κράτος στους/στις μετανάστ(ρι)ες, δηλαδή ότι κάθε απόπειρα αντίστασης, ακόμη και μια χαμηλής έντασης διαμαρτυρία, θα τιμωρείται βαριά. Επιπλέον, η απόφαση αυτή αποτελεί ένα βήμα πιο κοντά στην νομιμοποίηση των βασανιστηρίων στα οποία συχνά υπόκεινται οι μετανάστες. Παρόλο που ήταν εμφανής η κακοποιηση και ο ξυλοδαρμός των 8 μεταναστών και ενώ τα στοιχεία που το αποδείκνυαν ήταν αδιάσειστα, οι μπάτσοι-βασανιστές δεν τιμωρήθηκαν στο ελάχιστο. Τα βασανιστήρια εξάλλου είναι δομικό χαρακτηριστικό της διαχείρισης των μεταναστ(ρι)ών και οι τραυματισμοί που προκαλούνται συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες, όπου οι βασανισμένοι εμφανίζονται ως επιτιθέμενοι. Συνεπώς, το καθεστώς ατιμωρησίας των μπάτσων είναι αδιαμφησβήτητο, διότι δεν θα μπορούσε ποτέ ένα κομμάτι του συστήματος να τιμωρήσει ένα άλλο.

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός οτι οι άνθρωποι αυτοί βίωσαν τον εγκλεισμό και τη βια των μπάτσων, απλώς επειδή το κράτος τους καθονόμασε «παράνομους» ή  «επικίνδυνους για την δημόσια τάξη και ασφάλεια», δεν αφήνει κανένα περιθώριο για πανηγυρισμούς απελευθέρωσης. Η απόφαση του δικαστηρίου είναι πέρα για πέρα αρνητική αφού δεν θα έπεπε να κρατούνται εξ’ αρχής. Πέρα από την αυτονόητα άδικη κράτηση τους, αξίζει να σημειωθεί και η εξής αντίφαση του δικαστικού συστήματος, που εκφράζεται μέσω αυτής της απόφασης. Στην περίπτωση που οι 8 μετανάστες αθωώνονταν από τις δικαστές, θα επέστρεφαν στην Πέτρου Ράλλη για να συνεχιστεί η διοικητική τους κράτηση. Έτσι, την ίδια στιγμή που ανακοινωνόταν στους 8 η καταδίκη τους από τη μία είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται αδικημένοι μιας και κρίθηκαν ένοχοι για μία απλή διαμαρτυρία για να ενημερωθούν για το μέλλον τους, ενώ ταυτόχρονα είχαν και έναν λόγο να νιώθουν ικανοποίηση αφού θα αφήνονταν ελεύθεροι. Βέβαια για να αποφυλακιστούν έπρεπε πρώτα να καταδικαστούν… Στην πραγματικότητα, η απόφαση εμπεριέχει το ξελάσπωμα των μπάτσων και του «έργου» τους, ενώ παράλληλα οι δικαστές προσπάθησαν να εκτονώσουν την ένταση που προέκυψε από την δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση, προσφέροντας έτσι την αποφυλάκιση των 8 μεταναστών και όχι μια ποινή που και θα τους καταδίκαζε και θα συνέχιζε την κράτησή τους. Πολύ χαρακτηριστικά σκιαγραφείται το παράλογο του οτι, με βαριές κατηγορίες αφήνονται ελεύθεροι, ενώ προηγουμένως με την πρόφαση «επικινδυνότητας για τη δημόσια ασφάλεια» βρίσκονταν υπό το καθεστώς διοικητικής κράτησης.

Το αυτοαποκαλούμενο, λοιπόν, κράτος δικαίου τιμωρεί με βαριές ποινές όσους μετανάστες και όσες μετανάστριες αντιδρούν στον εγκλεισμό τους τόσο σε κλειστά όσο και ανοικτά κέντρα κράτησης όπως το αισχρό στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας. Εκεί 32 μετανάστες καταδικάστηκαν σε 26 μήνες φυλάκισης με τριετή αναστολή για τη συμμετοχή τους σε εξέγερση. Στην ίδια λογική «παραδειγματισμού» των μεταναστών θεωρούμε πως κινήθηκε  και η απόφαση του δικαστηρίου για καταδίκη του Μοχάμαντ στις 23/5 για συμμετοχή σε επεισόδια  στις 6 Δεκέμβρη του ’17, ημέρα μνήμης για τον δολοφονημένο αντιεξουσιαστή μαθητή από μπάτσους, Αλέξη Γρηγορόπουλο, στα Εξάρχεια. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους συν-κατηγορούμενους  του (με τις ίδιες κατηγορίες) που αποφυλακίστηκαν λόγω αμφιβολιών, ο ίδιος, ως μετανάστης, καταδικάστηκε σε 13,5 χρόνια κάθειρξης.

Παράλληλα, με τον γενικευμένο εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών το κράτος πετυχαίνει να τους/τις κάνει αόρατους/ες στην δημόσια σφαίρα. Προσπαθεί να εξαφανίσει τις συνθήκες κράτησής τους και τους αγώνες τους, κόβοντας ακόμα και την επικοινωνία με τους/τις αλληλέγγυους/ες. Από την πλευρά μας, επιδιώκουμε να κάνουμε ορατούς/ες τους/τις μετανάστ(ρι)ες, την σκληρή καθημερινότητα τους και τις αντιστάσεις τους. Με παρεμβάσεις έξω από την Πέτρου Ράλλη προσπαθούμε να πετύχουμε την επικοινωνία μας με τους/τις κρατούμενους/ες, ενώ ταυτόχρονα με πορείες, προβολές βίντεο ντοκουμέντων σε δημόσιους χώρους, δημοσιεύσεις και μοιράσματα κειμένων επιδιώκουμε την αντιπληροφόρηση. Οι δικές μας δράσεις έξω από τα κάγκελα ανοίγουν τον δρόμο για κοινούς αγώνες ντόπιων-μεταναστών και αποτελούν μια στοιχειώδη άμυνα απέναντι στις εκδικητικές πρακτικές των μπάτσων. Η αλληλεγγύη μας δεν σταματάει στους τοίχους των φυλακών, αλλά διατηρούμε σχέσεις και στηρίζουμε έμπρακτα κάθε απόφαση των ίδιων των υποκειμένων αυτού του αγώνα. Είμαστε και θα παραμείνουμε αλληλέγγυοι/ες σε κάθε αντίσταση εντός και εκτός των τειχών μέχρι και το γκρέμισμα κάθε κέντρου κράτησης.

ΚΑΝΕΙΣ/ΜΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης





Είμαστε με τους αόρατους αυτής της κοινωνίας

11 06 2018

Προβολή ταινίας, Τετάρτη 13/6 στις 21:00 στο Άλσος Παγκρατίου

Latcho Drom (Καλό δρόμο), του Tony Gatlif (1993)
Το ταξίδι των Ρομά διαμέσου των μουσικών και των χορευτών
της Ινδίας, της Αιγύπτου, της Τουρκίας, της Ρουμανίας,
της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας

Γιαννούλα Καραχάλιου, 

Είχε όνομα, ήταν 13 χρονών
έπεσε θύμα ρατσιστικής δολοφονίας 
στις 4/6/2018 στην Άμφισσα
Δεν κλείνουμε τα μάτια στις ρατσιστικές δολοφονίες
Είμαστε με τους αόρατους αυτής της κοινωνίας