To be! Not to AirBnB Μια (αυτο) κριτική προσέγγιση στην πλατφόρμα και της συνέπειες της

30 12 2018

ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΩΝ ΕΞΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΥ

ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΜΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ

Κείμενο της Συνέλευσης Άλσους Παγκρατίου:

To be! Not to AirBnB Μια (αυτο) κριτική προσέγγιση στην πλατφόρμα και της συνέπειες της

 

 

Advertisements




30 12 2018

 

 





Παρέμβαση αλληλεγγύης

2 11 2018

Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Πέτρου Ράλλη 3/11 στις 16.00

Η Πέτρου Ράλλη, καθώς και όλα τα κέντρα κράτησης που λειτουργούν στα νησιά και στην ενδοχώρα, όπως και οι συνθήκες εγκλεισμού που περιμένουν τους/τις μετανάστες/ριες με την άφιξη τους στις χώρες – σύνορα της Δύσης είναι σήμερα τα πρότυπα κέντρα για την διαχείριση της λεγόμενης «προσφυγικής κρίσης». Αποτελούν κομβικό σημείο στον σχεδιασμό και εφαρμογή της επίσημης (αντί)μεταναστευτικής πολιτικής, η οποία εντείνεται όλο και περισσότερο από το 2015 και μετά και επιβάλλει την αορατοποίηση των μεταναστών/ριών και την έκθεσή τους σε βάναυσες συνθήκες επιβίωσης με σκοπό την αποτροπή μελλοντικών μεταναστευτικών κυμάτων.

Από τα κέντρα λήψεως αποφάσεων στην κεντρική Ευρώπη έως τις χώρες του Νότου όπου οι αντι-μεταναστευτικές πολιτικές υλοποιούνται, η στρόφιγγα στα σύνορα ανοίγει ή κλείνει ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της Ευρώπης για εργατικό δυναμικό. Οι μετανάστες/ριες βαφτίζονται «πρόσφυγες» ή «μετανάστες», «λαθραίοι» ή «νόμιμοι» κλπ κλπ με τους πιο άτυχους να αντιμετωπίζονται ως πλεονάζων πληθυσμός. Έτσι, ανάλογα με την περίσταση «φιλοξενούνται» ως «ωφελούμενοι» σε κλειστά ή ανοιχτά στρατόπεδα κράτησης στα νησιά ή την ενδοχώρα, σε φυλακές όπως η Πέτρου Ράλλη, η Αμυγδαλέζα και η Κόρινθος. Ή, βρίσκονται χωρίς χαρτιά στον δρόμο, σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας και μαύρης εργασίας, αντιμέτωποι/ες ανά πάσα στιγμή με τον κίνδυνο μιας σύλληψης ή με τους φασίστες.

Τα camp και επίσημα πλέον στρατιωτικοποιούνται και λειτουργούν με κανόνες «φυλακής», πάντα με τη συνεργασία αστυνομίας, στρατού, δικαστικών αρχών και ΜΚΟ. Έτσι επιτυγχάνεται η καλύτερη «διαχείριση» του μεταναστευτικού πληθυσμού, με τον αυστηρότατο έλεγχο όσων είναι εντός των στρατοπέδων, αλλά και η πειθάρχηση όσων είναι «ελεύθεροι» (αν και αναγκασμένοι να παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια) υπό την απειλή του εγκλεισμού.

Η διαχείριση των μεταναστριών-ών γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών. Από τη μία άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και αορατότητα, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Και από την άλλη η καταστολή με το φιλανθρωπικό προσωπείο των ΜΚΟ, τον πατερναλισμό, τις αόριστες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, που έχουν σαν στόχο να γίνουν οι μετανάστριες/ες πλήρως εξαρτημένες/οι από τους επαγγελματίες του ανθρωπισμού, να χάσουν κάθε δυνατότητα αυτονομίας, να γίνουν τελικά παθητικές/οι δέκτες της «βοήθειας» που τους προσφέρουν, αποσυμπιέζοντας έτσι οποιαδήποτε ένταση μπορεί να δημιουργηθεί, αποτρέποντας οποιαδήποτε πιο δυναμική διεκδίκηση.

Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους/τις έγκλειστους/έγκλειστες, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτησή τους.

Από την πλευρά μας, εκφράζουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας με τους μετανάστες και τις μετανάστριες, δημιουργώντας από κοινού κοινότητες αγώνα και προσπαθώντας να γκρεμίσουμε κάθε τοίχο, ορατό ή αόρατο, που βρίσκεται ανάμεσά μας. Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε σε οποιαδήποτε καταστολή των μεταναστών/ριών. Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και κέντρα κράτησης, εμείς θα στεκόμαστε δίπλα τους. Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα παλεύουμε για να τις εξαλείψουμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΡΙΕΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

 

Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης  https://ssaekk.espivblogs.net/

 





To BE or to AirBnB, ένα κείμενο με στόχο το άνοιγμα της συζήτησης για τις επιδράσεις της τουριστικοποίησης στη γειτονιά και τις ζωές μας…

25 09 2018

Το κείμενο σε μορφή pdf:  To BE or to AirBnB

 





Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους Έγκλειστους Μετανάστες | Παρ. 15/6 19:00

14 06 2018

Οι 8 Μετανάστες της Πέτρου Ράλλη Ελεύθεροι…ή μήπως οχι;

Λίγα λόγια σχετικά με την καταδίκη των 8…

Την Τετάρτη 23/5 ολοκληρώθηκε η δίκη των 8 Αλγερινών μεταναστών οι οποίοι είχαν συλληφθεί στις 30/5/2017 έπειτα από επίθεση που δέχτηκαν στα κελιά τους στην Πέτρου Ράλλη από μπάτσους. Ο σκοπός της επίθεσης ήταν η καταστολή της διαμαρτυριας τους για την πολύμηνη κράτηση τους επειδή δεν είχαν χαρτιά. Οι 8 μετανάστες κρίθηκαν ένοχοι για στάση κρατουμένων και πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, παρόλο που η εισαγγελέας έκρινε αναξιόπιστες τις μαρτυρίες των μπάτσων (Μπαρμπαλιάς, Δημητρίου, Καραγιάννης, Αλεξόπουλος) και πρότεινε την αθώωση των κατηγορουμένων (2 από τις 3 δικαστές καταψήφισαν την πρόταση της εισαγγελέως). Η ποινή που επιβλήθηκε στους επτά από τους οκτώ είναι 3 χρόνια και 1 μήνα φυλάκισης ενώ στον όγδοο 3 χρόνια και 2 μήνες με την επιπλέον κατηγορία της παράνομης οπλοκατοχής (ένας μεντεσές που βρέθηκε κάτω από το στρώμα του μετά τον βαρύ τραυματισμό και τη σύλληψη του). Οι μετανάστες αποφυλακίστηκαν, καθώς οι ποινές επιβλήθηκαν με τριετή αναστολή, με την προϋπόθεση της εποπτείας από επιμελητή κοινωνικής αρωγής και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Θεωρούμε την απόφαση αυτή αρνητική καθώς, παρόλο που οι 8 είναι προσωρινά αποφυλακισμένοι, δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν χαρτιά τα οποία να «νομιμοποιούν» την παρουσία τους στην χώρα. Η απόφαση αυτή αφήνει αρνητική παρακαταθήκη γενικότερα για την διαχείριση των μεταναστ(ρι)ών από το κράτος. Μία απλή και καθημερινή διαμαρτυρία μεταναστών προκειμένου να μάθουν στοιχεία για την πορεία της διοικητικής τους κράτησης βαφτίστηκε στάση. Έτσι γίνεται σαφές το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το κράτος στους/στις μετανάστ(ρι)ες, δηλαδή ότι κάθε απόπειρα αντίστασης, ακόμη και μια χαμηλής έντασης διαμαρτυρία, θα τιμωρείται βαριά. Επιπλέον, η απόφαση αυτή αποτελεί ένα βήμα πιο κοντά στην νομιμοποίηση των βασανιστηρίων στα οποία συχνά υπόκεινται οι μετανάστες. Παρόλο που ήταν εμφανής η κακοποιηση και ο ξυλοδαρμός των 8 μεταναστών και ενώ τα στοιχεία που το αποδείκνυαν ήταν αδιάσειστα, οι μπάτσοι-βασανιστές δεν τιμωρήθηκαν στο ελάχιστο. Τα βασανιστήρια εξάλλου είναι δομικό χαρακτηριστικό της διαχείρισης των μεταναστ(ρι)ών και οι τραυματισμοί που προκαλούνται συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες, όπου οι βασανισμένοι εμφανίζονται ως επιτιθέμενοι. Συνεπώς, το καθεστώς ατιμωρησίας των μπάτσων είναι αδιαμφησβήτητο, διότι δεν θα μπορούσε ποτέ ένα κομμάτι του συστήματος να τιμωρήσει ένα άλλο.

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός οτι οι άνθρωποι αυτοί βίωσαν τον εγκλεισμό και τη βια των μπάτσων, απλώς επειδή το κράτος τους καθονόμασε «παράνομους» ή  «επικίνδυνους για την δημόσια τάξη και ασφάλεια», δεν αφήνει κανένα περιθώριο για πανηγυρισμούς απελευθέρωσης. Η απόφαση του δικαστηρίου είναι πέρα για πέρα αρνητική αφού δεν θα έπεπε να κρατούνται εξ’ αρχής. Πέρα από την αυτονόητα άδικη κράτηση τους, αξίζει να σημειωθεί και η εξής αντίφαση του δικαστικού συστήματος, που εκφράζεται μέσω αυτής της απόφασης. Στην περίπτωση που οι 8 μετανάστες αθωώνονταν από τις δικαστές, θα επέστρεφαν στην Πέτρου Ράλλη για να συνεχιστεί η διοικητική τους κράτηση. Έτσι, την ίδια στιγμή που ανακοινωνόταν στους 8 η καταδίκη τους από τη μία είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται αδικημένοι μιας και κρίθηκαν ένοχοι για μία απλή διαμαρτυρία για να ενημερωθούν για το μέλλον τους, ενώ ταυτόχρονα είχαν και έναν λόγο να νιώθουν ικανοποίηση αφού θα αφήνονταν ελεύθεροι. Βέβαια για να αποφυλακιστούν έπρεπε πρώτα να καταδικαστούν… Στην πραγματικότητα, η απόφαση εμπεριέχει το ξελάσπωμα των μπάτσων και του «έργου» τους, ενώ παράλληλα οι δικαστές προσπάθησαν να εκτονώσουν την ένταση που προέκυψε από την δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση, προσφέροντας έτσι την αποφυλάκιση των 8 μεταναστών και όχι μια ποινή που και θα τους καταδίκαζε και θα συνέχιζε την κράτησή τους. Πολύ χαρακτηριστικά σκιαγραφείται το παράλογο του οτι, με βαριές κατηγορίες αφήνονται ελεύθεροι, ενώ προηγουμένως με την πρόφαση «επικινδυνότητας για τη δημόσια ασφάλεια» βρίσκονταν υπό το καθεστώς διοικητικής κράτησης.

Το αυτοαποκαλούμενο, λοιπόν, κράτος δικαίου τιμωρεί με βαριές ποινές όσους μετανάστες και όσες μετανάστριες αντιδρούν στον εγκλεισμό τους τόσο σε κλειστά όσο και ανοικτά κέντρα κράτησης όπως το αισχρό στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας. Εκεί 32 μετανάστες καταδικάστηκαν σε 26 μήνες φυλάκισης με τριετή αναστολή για τη συμμετοχή τους σε εξέγερση. Στην ίδια λογική «παραδειγματισμού» των μεταναστών θεωρούμε πως κινήθηκε  και η απόφαση του δικαστηρίου για καταδίκη του Μοχάμαντ στις 23/5 για συμμετοχή σε επεισόδια  στις 6 Δεκέμβρη του ’17, ημέρα μνήμης για τον δολοφονημένο αντιεξουσιαστή μαθητή από μπάτσους, Αλέξη Γρηγορόπουλο, στα Εξάρχεια. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους συν-κατηγορούμενους  του (με τις ίδιες κατηγορίες) που αποφυλακίστηκαν λόγω αμφιβολιών, ο ίδιος, ως μετανάστης, καταδικάστηκε σε 13,5 χρόνια κάθειρξης.

Παράλληλα, με τον γενικευμένο εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών το κράτος πετυχαίνει να τους/τις κάνει αόρατους/ες στην δημόσια σφαίρα. Προσπαθεί να εξαφανίσει τις συνθήκες κράτησής τους και τους αγώνες τους, κόβοντας ακόμα και την επικοινωνία με τους/τις αλληλέγγυους/ες. Από την πλευρά μας, επιδιώκουμε να κάνουμε ορατούς/ες τους/τις μετανάστ(ρι)ες, την σκληρή καθημερινότητα τους και τις αντιστάσεις τους. Με παρεμβάσεις έξω από την Πέτρου Ράλλη προσπαθούμε να πετύχουμε την επικοινωνία μας με τους/τις κρατούμενους/ες, ενώ ταυτόχρονα με πορείες, προβολές βίντεο ντοκουμέντων σε δημόσιους χώρους, δημοσιεύσεις και μοιράσματα κειμένων επιδιώκουμε την αντιπληροφόρηση. Οι δικές μας δράσεις έξω από τα κάγκελα ανοίγουν τον δρόμο για κοινούς αγώνες ντόπιων-μεταναστών και αποτελούν μια στοιχειώδη άμυνα απέναντι στις εκδικητικές πρακτικές των μπάτσων. Η αλληλεγγύη μας δεν σταματάει στους τοίχους των φυλακών, αλλά διατηρούμε σχέσεις και στηρίζουμε έμπρακτα κάθε απόφαση των ίδιων των υποκειμένων αυτού του αγώνα. Είμαστε και θα παραμείνουμε αλληλέγγυοι/ες σε κάθε αντίσταση εντός και εκτός των τειχών μέχρι και το γκρέμισμα κάθε κέντρου κράτησης.

ΚΑΝΕΙΣ/ΜΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης





Προβολή ταινίας και Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτικών προσφύγων του Λαυρίου.

15 05 2018

 

Προβολή ταινίας: ‘ Το μερίδιο των Αγγέλων».

Θα ακολουθήσει Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτικών προσφύγων του Λαυρίου.

‘Το μερίδιο των Αγγέλων» (Ken Loach, 2012. Αγγλική κωμωδία. Ένας νεαρός άνεργος και καταδικασμένος σε 300 ώρες κοινωνικής εργασίας αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή του όταν γίνεται πατέρας. Η γνώση που αποκτά και η ικανότητά του στη γευσιγνωσία θα δώσουν έναν τόνο αισιοδοξίας στο αδιέξοδο που βιώνουν αυτός και η παρέα του).

 

Λίγα λόγια για το κέντρο:

Το κέντρο φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στο Λαύριο φιλοξενεί εδώ και 30 περίπου χρόνια κυρίως Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες. Είναι ένα ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας, βρίσκεται στο κέντρο του Λαυρίου και οι άνθρωποι που ζουν εκεί είναι σε άμεση αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία. Φαίνεται, όμως, ότι η συνθήκη αυτή αντιβαίνει στις ευρωπαϊκές “προδιαγραφές” για τους χώρους μόνιμης εγκατάστασης προσφύγων και στους όρους της χρηματοδότησης. Αυτό ακριβώς επικαλέστηκε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής το καλοκαίρι του 2017, όταν μετά από την άρνηση των προσφύγων να δεχτούν τους νέους όρους επιτήρησης, ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να εντάξει το κέντρο στις μόνιμες δομές φιλοξενίας, προαναγγέλλοντας το κλείσιμό του. Για το Υπουργείο και τους Ευρωπαίους χρηματοδότες του, “φιλοξενία” σημαίνει διαβίωση σε ελεγχόμενους χώρους που να μοιάζουν -ή και να είναι- στρατόπεδα, μακριά από την κοινωνική ζωή της πόλης και των γειτονιών. Στο χώρο ζουν περίπου 200 άνθρωποι, ενώ λόγω της υπερπληρότητας σε απόσταση 800 μέτρων έχει στηθεί ένας άτυπος καταυλισμός από κοντέινερ όπου ζουν 120 άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά, αρκετές στη μακρά αναμονή της οικογενειακής επανένωσης. Έπειτα και από την αποχώρηση του Ερυθρού Σταυρού διακόπηκε η διανομή φαγητού και οι πρόσφυγες του Λαυρίου εγκαταλείφθηκαν χωρίς υπηρεσίες φροντίδας. Διάφορες συλλογικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν στηρίξει έμπρακτα την απόφαση των προσφύγων να παραμείνουν στο κέντρο, αλλά η ανάγκη για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης παραμένει μεγάλη.

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου
sadvkpz.espivblogs.net

Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου
alsospagkratiou.wordpress.com





Αγώνας μέχρι το κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης

15 05 2018

Καλούμε σε παρέμβαση – συγκέντρωση αλληλεγγύης στις /ους έγκλειστες/ους μετανάστριες/ες την ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 18/5 ΣΤΙΣ 19.00 στη Π.Ράλλη

Aπέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη.

Είναι απλά δίκαιη.

  • αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες
  • κανένας μόνος του απέναντι στη δικαστική τρομοκρατία
  • αλληλεγγύη στις έγκλειστες-ους μετανάστριες-ες
  • αγώνας μέχρι το κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης

πρόσβαση: (στάση Αγ.Άννης, 838,Β18,Γ18,21)

κάλεσμα : Συντονισμος συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ)