To BE or to AirBnB, ένα κείμενο με στόχο το άνοιγμα της συζήτησης για τις επιδράσεις της τουριστικοποίησης στη γειτονιά και τις ζωές μας…

25 09 2018

Το κείμενο σε μορφή pdf:  To BE or to AirBnB

 

Advertisements




Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους Έγκλειστους Μετανάστες | Παρ. 15/6 19:00

14 06 2018

Οι 8 Μετανάστες της Πέτρου Ράλλη Ελεύθεροι…ή μήπως οχι;

Λίγα λόγια σχετικά με την καταδίκη των 8…

Την Τετάρτη 23/5 ολοκληρώθηκε η δίκη των 8 Αλγερινών μεταναστών οι οποίοι είχαν συλληφθεί στις 30/5/2017 έπειτα από επίθεση που δέχτηκαν στα κελιά τους στην Πέτρου Ράλλη από μπάτσους. Ο σκοπός της επίθεσης ήταν η καταστολή της διαμαρτυριας τους για την πολύμηνη κράτηση τους επειδή δεν είχαν χαρτιά. Οι 8 μετανάστες κρίθηκαν ένοχοι για στάση κρατουμένων και πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, παρόλο που η εισαγγελέας έκρινε αναξιόπιστες τις μαρτυρίες των μπάτσων (Μπαρμπαλιάς, Δημητρίου, Καραγιάννης, Αλεξόπουλος) και πρότεινε την αθώωση των κατηγορουμένων (2 από τις 3 δικαστές καταψήφισαν την πρόταση της εισαγγελέως). Η ποινή που επιβλήθηκε στους επτά από τους οκτώ είναι 3 χρόνια και 1 μήνα φυλάκισης ενώ στον όγδοο 3 χρόνια και 2 μήνες με την επιπλέον κατηγορία της παράνομης οπλοκατοχής (ένας μεντεσές που βρέθηκε κάτω από το στρώμα του μετά τον βαρύ τραυματισμό και τη σύλληψη του). Οι μετανάστες αποφυλακίστηκαν, καθώς οι ποινές επιβλήθηκαν με τριετή αναστολή, με την προϋπόθεση της εποπτείας από επιμελητή κοινωνικής αρωγής και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Θεωρούμε την απόφαση αυτή αρνητική καθώς, παρόλο που οι 8 είναι προσωρινά αποφυλακισμένοι, δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν χαρτιά τα οποία να «νομιμοποιούν» την παρουσία τους στην χώρα. Η απόφαση αυτή αφήνει αρνητική παρακαταθήκη γενικότερα για την διαχείριση των μεταναστ(ρι)ών από το κράτος. Μία απλή και καθημερινή διαμαρτυρία μεταναστών προκειμένου να μάθουν στοιχεία για την πορεία της διοικητικής τους κράτησης βαφτίστηκε στάση. Έτσι γίνεται σαφές το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το κράτος στους/στις μετανάστ(ρι)ες, δηλαδή ότι κάθε απόπειρα αντίστασης, ακόμη και μια χαμηλής έντασης διαμαρτυρία, θα τιμωρείται βαριά. Επιπλέον, η απόφαση αυτή αποτελεί ένα βήμα πιο κοντά στην νομιμοποίηση των βασανιστηρίων στα οποία συχνά υπόκεινται οι μετανάστες. Παρόλο που ήταν εμφανής η κακοποιηση και ο ξυλοδαρμός των 8 μεταναστών και ενώ τα στοιχεία που το αποδείκνυαν ήταν αδιάσειστα, οι μπάτσοι-βασανιστές δεν τιμωρήθηκαν στο ελάχιστο. Τα βασανιστήρια εξάλλου είναι δομικό χαρακτηριστικό της διαχείρισης των μεταναστ(ρι)ών και οι τραυματισμοί που προκαλούνται συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες, όπου οι βασανισμένοι εμφανίζονται ως επιτιθέμενοι. Συνεπώς, το καθεστώς ατιμωρησίας των μπάτσων είναι αδιαμφησβήτητο, διότι δεν θα μπορούσε ποτέ ένα κομμάτι του συστήματος να τιμωρήσει ένα άλλο.

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός οτι οι άνθρωποι αυτοί βίωσαν τον εγκλεισμό και τη βια των μπάτσων, απλώς επειδή το κράτος τους καθονόμασε «παράνομους» ή  «επικίνδυνους για την δημόσια τάξη και ασφάλεια», δεν αφήνει κανένα περιθώριο για πανηγυρισμούς απελευθέρωσης. Η απόφαση του δικαστηρίου είναι πέρα για πέρα αρνητική αφού δεν θα έπεπε να κρατούνται εξ’ αρχής. Πέρα από την αυτονόητα άδικη κράτηση τους, αξίζει να σημειωθεί και η εξής αντίφαση του δικαστικού συστήματος, που εκφράζεται μέσω αυτής της απόφασης. Στην περίπτωση που οι 8 μετανάστες αθωώνονταν από τις δικαστές, θα επέστρεφαν στην Πέτρου Ράλλη για να συνεχιστεί η διοικητική τους κράτηση. Έτσι, την ίδια στιγμή που ανακοινωνόταν στους 8 η καταδίκη τους από τη μία είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται αδικημένοι μιας και κρίθηκαν ένοχοι για μία απλή διαμαρτυρία για να ενημερωθούν για το μέλλον τους, ενώ ταυτόχρονα είχαν και έναν λόγο να νιώθουν ικανοποίηση αφού θα αφήνονταν ελεύθεροι. Βέβαια για να αποφυλακιστούν έπρεπε πρώτα να καταδικαστούν… Στην πραγματικότητα, η απόφαση εμπεριέχει το ξελάσπωμα των μπάτσων και του «έργου» τους, ενώ παράλληλα οι δικαστές προσπάθησαν να εκτονώσουν την ένταση που προέκυψε από την δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση, προσφέροντας έτσι την αποφυλάκιση των 8 μεταναστών και όχι μια ποινή που και θα τους καταδίκαζε και θα συνέχιζε την κράτησή τους. Πολύ χαρακτηριστικά σκιαγραφείται το παράλογο του οτι, με βαριές κατηγορίες αφήνονται ελεύθεροι, ενώ προηγουμένως με την πρόφαση «επικινδυνότητας για τη δημόσια ασφάλεια» βρίσκονταν υπό το καθεστώς διοικητικής κράτησης.

Το αυτοαποκαλούμενο, λοιπόν, κράτος δικαίου τιμωρεί με βαριές ποινές όσους μετανάστες και όσες μετανάστριες αντιδρούν στον εγκλεισμό τους τόσο σε κλειστά όσο και ανοικτά κέντρα κράτησης όπως το αισχρό στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας. Εκεί 32 μετανάστες καταδικάστηκαν σε 26 μήνες φυλάκισης με τριετή αναστολή για τη συμμετοχή τους σε εξέγερση. Στην ίδια λογική «παραδειγματισμού» των μεταναστών θεωρούμε πως κινήθηκε  και η απόφαση του δικαστηρίου για καταδίκη του Μοχάμαντ στις 23/5 για συμμετοχή σε επεισόδια  στις 6 Δεκέμβρη του ’17, ημέρα μνήμης για τον δολοφονημένο αντιεξουσιαστή μαθητή από μπάτσους, Αλέξη Γρηγορόπουλο, στα Εξάρχεια. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους συν-κατηγορούμενους  του (με τις ίδιες κατηγορίες) που αποφυλακίστηκαν λόγω αμφιβολιών, ο ίδιος, ως μετανάστης, καταδικάστηκε σε 13,5 χρόνια κάθειρξης.

Παράλληλα, με τον γενικευμένο εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών το κράτος πετυχαίνει να τους/τις κάνει αόρατους/ες στην δημόσια σφαίρα. Προσπαθεί να εξαφανίσει τις συνθήκες κράτησής τους και τους αγώνες τους, κόβοντας ακόμα και την επικοινωνία με τους/τις αλληλέγγυους/ες. Από την πλευρά μας, επιδιώκουμε να κάνουμε ορατούς/ες τους/τις μετανάστ(ρι)ες, την σκληρή καθημερινότητα τους και τις αντιστάσεις τους. Με παρεμβάσεις έξω από την Πέτρου Ράλλη προσπαθούμε να πετύχουμε την επικοινωνία μας με τους/τις κρατούμενους/ες, ενώ ταυτόχρονα με πορείες, προβολές βίντεο ντοκουμέντων σε δημόσιους χώρους, δημοσιεύσεις και μοιράσματα κειμένων επιδιώκουμε την αντιπληροφόρηση. Οι δικές μας δράσεις έξω από τα κάγκελα ανοίγουν τον δρόμο για κοινούς αγώνες ντόπιων-μεταναστών και αποτελούν μια στοιχειώδη άμυνα απέναντι στις εκδικητικές πρακτικές των μπάτσων. Η αλληλεγγύη μας δεν σταματάει στους τοίχους των φυλακών, αλλά διατηρούμε σχέσεις και στηρίζουμε έμπρακτα κάθε απόφαση των ίδιων των υποκειμένων αυτού του αγώνα. Είμαστε και θα παραμείνουμε αλληλέγγυοι/ες σε κάθε αντίσταση εντός και εκτός των τειχών μέχρι και το γκρέμισμα κάθε κέντρου κράτησης.

ΚΑΝΕΙΣ/ΜΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης





Προβολή ταινίας και Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτικών προσφύγων του Λαυρίου.

15 05 2018

 

Προβολή ταινίας: ‘ Το μερίδιο των Αγγέλων».

Θα ακολουθήσει Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτικών προσφύγων του Λαυρίου.

‘Το μερίδιο των Αγγέλων» (Ken Loach, 2012. Αγγλική κωμωδία. Ένας νεαρός άνεργος και καταδικασμένος σε 300 ώρες κοινωνικής εργασίας αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή του όταν γίνεται πατέρας. Η γνώση που αποκτά και η ικανότητά του στη γευσιγνωσία θα δώσουν έναν τόνο αισιοδοξίας στο αδιέξοδο που βιώνουν αυτός και η παρέα του).

 

Λίγα λόγια για το κέντρο:

Το κέντρο φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στο Λαύριο φιλοξενεί εδώ και 30 περίπου χρόνια κυρίως Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες. Είναι ένα ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας, βρίσκεται στο κέντρο του Λαυρίου και οι άνθρωποι που ζουν εκεί είναι σε άμεση αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία. Φαίνεται, όμως, ότι η συνθήκη αυτή αντιβαίνει στις ευρωπαϊκές “προδιαγραφές” για τους χώρους μόνιμης εγκατάστασης προσφύγων και στους όρους της χρηματοδότησης. Αυτό ακριβώς επικαλέστηκε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής το καλοκαίρι του 2017, όταν μετά από την άρνηση των προσφύγων να δεχτούν τους νέους όρους επιτήρησης, ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να εντάξει το κέντρο στις μόνιμες δομές φιλοξενίας, προαναγγέλλοντας το κλείσιμό του. Για το Υπουργείο και τους Ευρωπαίους χρηματοδότες του, “φιλοξενία” σημαίνει διαβίωση σε ελεγχόμενους χώρους που να μοιάζουν -ή και να είναι- στρατόπεδα, μακριά από την κοινωνική ζωή της πόλης και των γειτονιών. Στο χώρο ζουν περίπου 200 άνθρωποι, ενώ λόγω της υπερπληρότητας σε απόσταση 800 μέτρων έχει στηθεί ένας άτυπος καταυλισμός από κοντέινερ όπου ζουν 120 άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά, αρκετές στη μακρά αναμονή της οικογενειακής επανένωσης. Έπειτα και από την αποχώρηση του Ερυθρού Σταυρού διακόπηκε η διανομή φαγητού και οι πρόσφυγες του Λαυρίου εγκαταλείφθηκαν χωρίς υπηρεσίες φροντίδας. Διάφορες συλλογικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν στηρίξει έμπρακτα την απόφαση των προσφύγων να παραμείνουν στο κέντρο, αλλά η ανάγκη για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης παραμένει μεγάλη.

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου
sadvkpz.espivblogs.net

Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου
alsospagkratiou.wordpress.com





Αγώνας μέχρι το κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης

15 05 2018

Καλούμε σε παρέμβαση – συγκέντρωση αλληλεγγύης στις /ους έγκλειστες/ους μετανάστριες/ες την ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 18/5 ΣΤΙΣ 19.00 στη Π.Ράλλη

Aπέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη.

Είναι απλά δίκαιη.

  • αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες
  • κανένας μόνος του απέναντι στη δικαστική τρομοκρατία
  • αλληλεγγύη στις έγκλειστες-ους μετανάστριες-ες
  • αγώνας μέχρι το κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης

πρόσβαση: (στάση Αγ.Άννης, 838,Β18,Γ18,21)

κάλεσμα : Συντονισμος συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ)

 





Προβολή ταινίας The Florida Project (2017) του Sean Baker

18 04 2018

Παρασκευή 20/4 στις 21:00 στο στέκι της συνέλευση κατοίκων Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου (Κύπρου 43, Βύρωνας).

Θα συγκεντρώνονται τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες του Λαυρίου και θα γίνει μια σύντομη ενημέρωση για τις δράσεις αλληλεγγύης που σχεδιάζουμε.

 

Λίγα λόγια για το κέντρο:

Το κέντρο φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στο Λαύριο φιλοξενεί εδώ και 30 περίπου χρόνια κυρίως Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες. Είναι ένα ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας, βρίσκεται στο κέντρο του Λαυρίου και οι άνθρωποι που ζουν εκεί είναι σε άμεση αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία. Φαίνεται, όμως, ότι η συνθήκη αυτή αντιβαίνει στις ευρωπαϊκές “προδιαγραφές” για τους χώρους μόνιμης εγκατάστασης προσφύγων και στους όρους της χρηματοδότησης. Αυτό ακριβώς επικαλέστηκε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής το καλοκαίρι του 2017, όταν μετά από την άρνηση των προσφύγων να δεχτούν τους νέους όρους επιτήρησης, ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να εντάξει το κέντρο στις μόνιμες δομές φιλοξενίας, προαναγγέλλοντας το κλείσιμό του. Για το Υπουργείο και τους Ευρωπαίους χρηματοδότες του, “φιλοξενία” σημαίνει διαβίωση σε ελεγχόμενους χώρους που να μοιάζουν -ή και να είναι- στρατόπεδα, μακριά από την κοινωνική ζωή της πόλης και των γειτονιών.Στο χώρο ζουν περίπου 200 άνθρωποι, ενώ λόγω της υπερπληρότητας σε απόσταση 800 μέτρων έχει στηθεί ένας άτυπος καταυλισμός από κοντέινερ όπου ζουν 120 άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά, αρκετές στη μακρά αναμονή της οικογενειακής επανένωσης. Έπειτα και από την αποχώρηση του Ερυθρού Σταυρού διακόπηκε η διανομή φαγητού και οι πρόσφυγες του Λαυρίου εγκαταλείφθηκαν χωρίς υπηρεσίες φροντίδας. Διάφορες συλλογικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν στηρίξει έμπρακτα την απόφαση των προσφύγων να παραμείνουν στο κέντρο, αλλά η ανάγκη για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης παραμένει μεγάλη.

Ακολουθεί ο κατάλογος με όσα ζητά η επιτροπή προσφύγων του κέντρου:
όσπρια, ρύζι, σάλτσες, πλιγούρι, (όχι ζυμαρικά…δεν είναι στις διατροφικές συνήθειες των Κούρδων), πατάτες, κρεμμύδια, φρούτα, λαχανικά, λάδι, αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη, τσάι, αλεύρι, αραβικές πίτες, κρέας ή κιμά μοσχαρίσιο, κοτόπουλο, γάλα σκόνη για βρέφη (2 και 3), γάλα μακράς διαρκείας (καλύτερα όχι γάλα συμπυκνωμένο), φρυγανιές, πάνες (Νο3, 4, 5), μωρομάντηλα, σερβιέτες, χαρτί υγείας, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, φρουτόκρεμες και παιδικές κρέμες, μπισκότα, χλωρίνη, σακούλες απορριμμάτων, σκόνη πλυσίματος για πλυντήριο ρόύχων, λάμπες (βιδωτές). ΟΧΙ ΡΟΥΧΑ!! ΟΧΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ!!

Φάρμακα: Depon (500mg), Panadol Extra, Ponstan (500mg & σιρόπι), Amoxil (500mg) Niflamol (250mg) Mesulid (100mg), Algofren (400mg), Buscopan, Voltaren Crem, Otrivin Spray, Augmentin (σιρόπι & χάπια), Algofren (σιρόπι), Rifacol (200ml), Zantac (150mg), Tobrex (οφθαλμολογικές σταγόνες), Pharmac Tab (ζάχαρο), Olartan (20ml), Omnic Tocas (0,4mg), Betadine, Alcohol Lotion, Bisolvon (σιρόπι), Hansaplast.

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητης Δράσης Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου, Ζωγράφου
sadvkpz.espivblogs.net
Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου




Η ΤΟΙΧΟΔΡΟΜΟΣ, φύλλο 8

13 04 2018

Το 8ο φύλλο (Απρίλης 2018) της “Τοιχοδρόμου”, της εφημερίδας τοίχου της συνέλευσης άλσους Παγκρατίου





ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ!

10 04 2018

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, γνωστή ως Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους δεσμοφύλακες μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν πως οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι. Η απάντηση στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια. Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, στήθηκε αμέσως δικογραφία εναντίον τους. Μια αντανακλαστική κίνηση στην οποία πάντα καταφεύγουν οι βασανιστές όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τη βία τους.

Οι λόγοι για τους οποίους οι έγκλειστοι μετανάστες διαμαρτύρονταν δεν είναι απλώς πως βρίσκονται στα κελιά της Πέτρου Ράλλη χωρίς να έχουν τελέσει κανένα ποινικό αδίκημα (πέραν της έλλειψης εγγράφων) αλλά το ότι βρίσκονται φυλακισμένοι για πολλούς μήνες μέσα σε ένα τελείως αόριστο πλαίσιο κράτησης. Στην Πέτρου Ράλλη, όπως και όλα τα κέντρα κράτησης, ο έγκλειστος δεν ξέρει και δεν ενημερώνεται για πόσο καιρό θα κρατείται. Έτσι, ξυπνάει κάθε πρωί με την ελπίδα ότι θα ελευθερωθεί, και κοιμάται κάθε βράδυ με το βάρος άλλης μιας μέρας στο κλουβί, κάτι που μόνο ως βασανιστήριο μπορεί να νοηθεί. Όταν απέναντι στη μεταχείριση αυτή, οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/ριες τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία η απάντηση του κράτους είναι βίαιη, οργανωμένη και προμελετημένη.

Μέσα στην στημένη δικογραφία εναντίον τους περιέχεται πως υπήρξε «κλιμάκωση της έντασης», πως οι κρατούμενοι «προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να τη σπάσουν» και ότι δήθεν, στην προσπάθεια τους να τραπούν σε φυγή «γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους». Αυτό που έγινε στην πραγματικότητα είναι ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους ενώ οι μετανάστες χτυπούσαν την πόρτα της πτέρυγας ζητώντας να δούνε τον διευθυντή και να ενημερωθούν για τον χρόνο της κράτησης τους.

Αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει βίντεο, που καταδεικνύει τον τρόπο «διαχείρισης» των μεταναστών με τη χρήση βίας, οι ανθρωποφύλακες έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθετεί αυτά τα ψέματα. Το γεγονός αυτό δεν μας εκπλήσσει, απλά επιβεβαιώνει ότι οι κάμερες, όπως και όλα τα μέσα παρακολούθησης, εξυπηρετούν μονάχα τους σκοπούς αυτών που τα χειρίζονται, της εξουσίας και των παρατρεχάμενών της.

Το ίδιο καλοκαίρι, οι ίδιες σκηνές βίας επαναλαμβάνονται στο κέντρο κράτησης της Μόρια στη Λέσβο. Μετά από μια σειρά από κινητοποιήσεις που λήγουν με την εξέγερση στις 18 Ιουλίου 2017 από τους/τις έγλειστους/ες μετανάστες/στριες, οι ανθρωποφύλακες ορμούν, ξυλοφορτώνουν και συλλαμβάνουν 35 μετανάστες στο σωρό.
Η δικογραφία τους στήθηκε χρησιμοποιώντας επίσης το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και τους απειλεί με πολυετή ποινική κράτηση. Τα κοινά σημεία των δύο υποθέσεων δεν εμπίπτουν μόνο στην ποινική δίωξη που ασκείται με την σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψη τους.
Tόσο οι 8 όσο και οι 35, βρίσκονταν διοικητικά κρατούμενοι, σε άθλιες συνθήκες χωρίς δυνατότητα ενημέρωσης για τη διάρκεια του εγκλεισμού τους, και έγιναν οι δέκτες της βίαιης κατασταλτικής πρακτικής του κράτους με την ίδια κεντρική πολιτική απόφαση.

Παρά το όποιο φιλανθρωπικό προσωπείο προσπαθεί το κράτος, είτε με αριστερή είτε με δεξιά διαχείριση, να προβάλει προς την κοινωνία, η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών που εφαρμόζονται από τις φυλακές-νησιά μέχρι και τα κέντρα στην ενδοχώρα. Άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και εξαφάνιση από τη σφαίρα του ορατού, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Η Πέτρου Ράλλη, ως Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής αποτελεί κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν πρότυπο για τη «διαχείριση» όλων των μεταναστών. Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους ίδιους τους κρατούμενους, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτηση τους.

Είναι κρίσιμο η έκβαση αυτού του αγώνα να μην καταρρακώσει για ακόμη μία φορά την αντίσταση εντός των τειχών. Ένα δυνατό κίνημα αλληλεγγύης μπορεί να αφήσει παρακαταθήκη που δε θα σβηστεί τόσο εύκολα και θα αποτελέσει έναυσμα για αιχμηρότερους αγώνες.

Γιατί απέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, είναι απλά δίκαιη.

Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και σε κέντρα κράτησης, εμείς θα προσπαθούμε να εφευρίσκουμε τρόπους να στεκόμαστε δίπλα τους.

Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα κάνουμε ο,τι νομίζουμε για να τις εξαλείψουμε.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 8 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ Π. ΡΑΛΛΗ

ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 35 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΠΟΡΕΙΑ 14/4 στις 12.00 Μοναστηράκι

21/4 11:00 : ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ & ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ (εκκίνηση από Π.Άρεως)

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 20 Απρίλη στη Χίο
για το δικαστήριο των 35 διωκόμενων μεταναστών της Μόριας

και στις 27 Απρίλη στο ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ στην οδό Λουκάρεως
για το δικαστήριο των 8 διωκόμενων μεταναστών της Π.Ράλλη

Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων ενάντια στα Κέντρα Κράτησης