Την πόλη μας τη θέλουμε «βρώμικη»

24 11 2010

Όταν η συμβίωση των ανθρώπων γίνεται ζήτημα καθαριότητας, είναι αρκετά εύκολο και οι χώροι της συμβίωσης να αντιμετωπιστούν με τη λογική της αποστείρωσης. Αντί να βρούμε τρόπους να βοηθήσουμε τις ανθρώπινες συναντήσεις, θα διασφαλίσουμε την οπτική ευταξία της πόλης. Αντί να υποστηρίξουμε όσους/όσες το έχουν ανάγκη, θα εξωραΐσουμε την εικόνα μας που η παρουσία τους ασχήμυνε. Αντί να χτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας, θα φτιάξουμε φράγματα με τη μορφή «κέντρων υποδοχής». Αντί να βγούμε στο σεργιάνι να γνωρίσουμε τους ξένους και μέσα σ’ αυτούς τους εαυτούς μας, θα βγάλουμε στη γύρα σώματα ασφαλείας να τους ελέγξουν, να τους περιθωριοποιήσουν, να τους βάλουν τέλος πάντων στη θέση τους, αυτή που βρίσκεται κάπου «μακριά από δω».

Δεν απορούμε επομένως καθόλου με το γεγονός ότι στις διάφορες «αστικές αναπλάσεις» η μιζέρια των ανθρώπων κρύβεται επιμελώς κάτω από απαστράπτοντα φώτα, θάβεται κάτω από γυαλιστερές επιφάνειες, σέρνεται πίσω από κάγκελα και εξαφανίζεται στο βλέμμα άγρυπνων καμερών ασφαλείας. Όπως πολεμάμε τα μικρόβια που μας απειλούν, έτσι και τους βρώμικους ξένους εισβολείς.

Διαβάστε όλο το κείμενο

Advertisements

Ενέργειες

Information




Αρέσει σε %d bloggers: