Τα σύνορα είναι φυλακή

4 10 2021

Διαδήλωση ενάντια στο Παγκόσμιο Συνέδριο για την ‘Ασφάλεια των Συνόρων’.

Συγκέντρωση 5 Οκτωβρίου, 18:00, στο Μετρό Ευαγγελισμού.

…να βγάλουμε από πάνω μας τη ντροπή για το διαρκές έγκλημα που συντελείται στα σύνορα, στη θάλασσα, στις δομές «φιλοξενίας».

Πηγή: https://www.kinimatorama.net/event/129854





Προβολές ταινιών στο Άλσος

28 09 2021

Τετάρτη 29/9 στις 21:00

District 9 (2009) , 112′
Σκηνοθεσία: Neill Blomkamp
Παίζουν: Sharlto Copley, Jason Cope, David James

Οι σχέσεις ανθρώπων-εξωγήινων δεν είναι το επιφανειακό «τρέξε
μη σε φάει ο μπαμπούλας κι άμα λάχει τον σκοτώνεις». Ο
μπαμπούλας υπάρχει, αλλά είναι ο άνθρωπος. Οι εξωγήινοι
λαμβάνουν τον ρόλο μιας κοινής μειοψηφίας και μέσω της
συμπεριφοράς των ανθρώπων απέναντί τους, συνειδητοποιούμε
καλύτερα σχεδόν από ποτέ τι είμαστε ικανοί να κάνουμε στο
όνομα της δήθεν ασφάλειας μας, έναντι κάθε μειοψηφίας, αλλά
και το ότι ο εχθρός μας δεν τριγυρνάει κάπου έξω, μα έχει για τα
καλά θρονιαστεί μέσα μας. Εντάξει, όλοι έχουμε ξανακούσει για
τα δεινά του ρατσισμού, όμως δεν τα έχουμε ξανακούσει και
κυρίως δεν τα έχουμε ξαναδεί μ` αυτόν τον τρόπο.
Ο σκηνοθέτης μέσω του ντοκιουντράμα και άγνωστων αλλά
εξαιρετικών ηθοποιών μάς χαρίζει μια ταινία επιστημονικής
φαντασίας που δεν μπορεί όμως να παραμείνει στη φαντασία
μας.





Προβολές ταινιών στο Άλσος

21 09 2021

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου , 9.00μμ.

  1. Το Χρυσό Δάσος (ντοκυμαντέρ, 2014, 22’)

Σκηνοθεσία: Στρατής Βογιατζής, Έρευνα: Θέκλα Μαλάμου

2. Το Νησί των Λουλουδιών (Ilha das Flores, ντοκυμαντέρ, 1989, 13’)

Σκηνοθεσία: Jorge Furtado

Ο Γιώργος Καλύβας είναι ένας γεωργός που δεν έκανε οικογένεια αλλά έκανε δέντρα, που λάτρεψε την πατρογονική του γη και ζει μόνος του μέσα στο αρχέγονο δάσος των Σκουριών, καλλιεργώντας με αφοσίωση τις καρυδιές του, τις καστανιές του και φροντίζοντας τα μελίσσια του. Η μοίρα του Γιώργου είναι αλληλένδετη με τη μοίρα του δάσους, το οποίο κινδυνεύει λόγω του ορυκτού πλούτου που κρύβεται στο υπέδαφος του.

Η πρόθεση μιας πολυεθνικής να κατασκευάσει ένα ορυχείο χρυσού μέσα στο δάσος των Σκουριών, μερικά μέτρα από το κτήμα του του Γιώργου, έχει δημιουργήσει μια άνιση μάχη και έχει πολλαπλασιάσει γι’ αυτόν το μέγεθος της μοναξιάς και της απόγνωσης. Παρόλο που ο ίδιος δεν ήθελε τον πόλεμο, ο πόλεμος ήρθε στο κατώφλι του.

Πειραματικό ντοκιμαντέρ δεκατριών λεπτών από τη Βραζιλία, μέσα από το οποίο παρακολουθούμε την ιδιότυπη πορεία μιας χαλασμένη τομάτας στον κόσμο των ανθρώπων. Ξεκινώντας από το κτήμα του Ιάπωνα κυρίου Σουζούκι, η τομάτα πουλιέται σε ένα σουπερμάρκετ. Από εκεί την αγοράζει μαζί με λίγο χοιρινό η κυρία Ανέτ, πωλήτρια αρωμάτων. Η Ανέτ ετοιμάζεται να φτιάξει μια σάλτσα για το χοιρινό αλλά, αποφασίζοντας ότι μια από τις τομάτες του κυρίου Σουζούκι δεν πληροί τις προϋποθέσεις, την πετάει στα σκουπίδια. Μαζί με τα υπόλοιπα απορρίμματα, η τομάτα μεταφέρεται στο Νησί των Λουλουδιών, τη χωματερή του Πόρτο Αλέγκρε, όπου λαμβάνει χώρα μια εκπληκτική διαδικασία διαλογής: το καταλληλότερο οργανικό υλικό δίνεται στα γουρούνια για τροφή, ενώ το υπόλοιπο – το μέρος που κρίθηκε ακατάλληλο για τους χοίρους – δίνεται σε φτωχές γυναίκες και παιδιά που δεν έχουν άλλο τρόπο για να σιτιστούν.

Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου – alsospagkratiou.wordpress.com _ alsospagkratiou@gmail.com





Προβολές ταινιών στο Άλσος

10 09 2021

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου , 9.00μμ.

Άσπρο Πάτο (Drunk, 2020)

Σκηνοθεσία: Tόμας Βίντερμπεργκ Παίζουν: Μαντς Μίκελσεν, Τόμας Μπο Λάρσεν, Μάγκνους Μίλανγκ, Λας Ράντε, Μαρία Μπονεβί, Σούσε Βολντ

Ο Βίντερμπεργκ επιστρέφει στο κλειστό περιβάλλον των στενών διαπροσωπικών δεσμών, για να τους διασπάσει, έστω εδώ με άλλο τρόπο, έστω πιο αφαιρετικά, αλλά εξίσου πικρά. Κι έχει, πλέον, την ωριμότητα να το κάνει με χιούμορ κι ένα σαρκασμό της αποδοχής της αλήθειας της ζωής.Αυτή δεν είναι μια ταινία για το αλκοόλ, ούτε για την ανδρική συνείδηση, τους ανδρικούς «κώδικες». Είναι μια ταινία για τη γοητεία του να σπας τα όρια. Για το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη γι’ αυτό σε μια ζωή που τρέχει χωρίς απόλαυση, αλλά και για το πόσο μπορεί η απώλεια ελέγχου να ξεγελάσει, να θεωρηθεί ανάσα, λύση, ενώ αφήνει το χάος της προσωπικής ζωής ανεπηρέαστο.